• Socjalizacja szczeniąt

    Podczas wzrostu i rozwoju każdego zwierzęcia wyróżnia się trzy rodzaje stymulacji, które mają wpływ na to jak będzie się ono rozwijało i jak zostanie ukształtowane jako dorosły osobnik.
    Pierwszym etapem jest wczesna stymulacja neurologiczna i trwa od trzeciego do szesnastego dnia życia szczeniaka. Drugi etap zwany jest socjalizacją, która również jest ograniczona czasowo,mianowicie trwa od czwartego do szesnastego tygodnia życia szczeniaka. Trzecim i ostatnim etapem w procesie wzrostu i rozwoju jest okres wzbogacania, który w przeciwieństwie do dwóch pierwszych etapów, nie ma on żadnego ograniczenia czasowego i w porównaniu z tamtymi trwa bardzo długo.

    WCZESNA STYMULACJA NEUROLOGICZNA

    Okres wczesnego wieku szczenięcego jest najważniejszym czasem na stymulację, ze względu na szybki wzrost i rozwój młodego organizmu.
    Ćwiczenia stymulacji nerwowej mogą przynieść ważne i trwałe efekty. We wczesnym dzieciństwie
    występują specyficzne okresy czasu, kiedy neurologiczna stymulacja daje optymalne wyniki.
    Pierwszy okres obejmuje okienko czasowe zaczynające się w trzecim dniu życia i trwające aż do szesnastego dnia. Wczesna stymulacja neurologiczna ma na celu nadać psu najlepsze zalety.
    Polega ona na wykonywaniu treningu małym szczeniaczkom składającego się z umiejętnego wykonania pięciu ćwiczeń. Umiejętnego -tzn. muszą być stosowane z rozwagą, gdyż zbyt wiele stresu może spowodować odwrotny skutek.
    Każdy trening polega na manipulowaniu szczeniętami raz na dzień.
    Codzienna manipulacja każdym szczenięciem obejmuje następujące ćwiczenia:

    1. Stymulację dotykową pomiędzy palcami(czas stymulacji 3-5sekund)
    2. Opuszczanie głowy (czas stymulacji 3-5sekund)
    3. Unoszenie głowy (czas stymulacji 3-5sekund)
    4. Pozycja grzbietowa (czas stymulacji 3-5 sekund)
    5. Stymulacja termiczna (czas stymulacji 3-5sekund)

    Tych pięć ćwiczeń wywołuje neurologiczne stymulacje, z których żadna nie występuje w sposób naturalny podczas tego wczesnego okresu życia.
    U psów poddanych ćwiczeniom stymulacyjnym obserwuje się następujące korzyści:

    • polepszona sprawność układu krążenia (praca serca)
    • mocniejsze bicie serca
    • mocniejsze gruczoły nadnerczy
    • większa tolerancja na stres
    • większa odporność na choroby

    SOCJALIZACJA (łac. socialis = społeczny)

    Polega na umożliwieniu szczeniakowi jak największych kontaktów zarówno matczynych jak i z innymi zwierzętami tego samego oraz innego gatunku. Jednak przede wszystkim podczas pierwszych dwóch miesięcy życia, umożliwienia im regularnego zetknięcia się z dziećmi, zabawkami, różnymi dźwiękami, zapachami, ludźmi dorosłymi ,zarówno z kobietami i mężczyznami, ludźmi w różnych przebraniach itp.
    Noszenie szczeniąt na rękach i dotykanie wszystkich części ich ciała konieczne jest już od trzeciego dnia życia. Szczenięta regularnie noszone na rękach od wczesnego szczenięctwa na ogół nie boją się ręki jako dorosłe.

    WZBOGACANIE

    Wzbogacanie jest nazwą oznaczającą sumę pozytywnych doświadczeń, które mają kumulacyjny wpływ na osobnika. Początkowe wzbogacanie polega na tworzeniu wzbogaconego środowiska szczeniaczkom np. w domu tworząc im tzw małe „przedszkole”)) Przygotowujemy im mnóstwo różnych przedmiotów z różnych faktur (plastiku, szkła, metalu, gumy, kartonu i innych)
    Wzbogacone środowisko to nie tylko zwykły plac zabaw dla szczeniąt. Przygotowane jest aby szczenięta w bezpieczny sposób mogły wchodzić na i pod przedmioty i eksplorować ich wnętrza.
    Dzięki takim doświadczeniom szczeniaki przekonują się ,że świat jest ciekawy i bezpieczny.
    Dobrymi przykładami wzbogacających działań są regularne wycieczki po parku, na targowiska, a następnie uczestnictwo w psich przedszkolach, szkółkach posłuszeństwa, i zręczności (Agility), które dostarczają wiele możliwości wzajemnych kontaktów i poznania.
    Dzięki wychowaniu we wzbogaconym środowisku szczeniaki w późniejszym wieku wykazują większą ciekawość i są w stanie wykonać trudniejsze zadania oraz szybciej się uczą.
    Źródło:
    Kwartalnik Polskiego Klubu Psa Rasowego „Kynologia”2/2006(10)